Film izle | Online Film izle | Online Sinema İZLE

The Bucket List – Simdi Ya Da Asla

admin — Fri, 19 Mar 2010 21:47:15 +0000

Filmin posteri için resme tiklayin

Tür : Komedi – Dram
Gösterim Tarihi : 1 Subat 2008
Yönetmen : Rob Reiner
Senaryo : Justin Zackham
Görüntü Yönetmeni : Glen MacPherson
Müzik : Marc Shaiman
Kurgu : Robert Leighton
Yapim : 2007 – ABD
Süre : 96 dk.
Dagitimci : Warner Bros.
Resmi Web Sitesi : www.thebucketlist.net

Oyuncular

Jack Nicholson (Edward Cole), Morgan Freeman (Carter Chambers), Sean Hayes (Thomas), Beverly Todd (Virginia Chambers), Rob Morrow (Dr. Hollins), Alfonso Freeman (Roger Carter), Rowena King (Angelica), Annton Berry Jr. (Kai), Verda Bridges (Shandra), Destiny Brownridge (Maya)

DISK II

DISK III

Apayrı dünyalara sahip milyoner Edward ile araba tamircisi Carter’ın yolları, kanser hastalığı sebebiyle bir hastane odasını paylaşmalarıyla kesişir ve sadece iki ortak noktaları olduğunu keşfederler: Hayatlarının kalan kısmını yapmak istedikleri her şeyi yaparak geçirme arzusu ve kendileriyle barışma ihtiyacı.

Hayatları boyunca yapmak istedikleri herşeyin bir listesini yapıp hastaneyi terkeden iki arkadaş, birlikte araba seyahatine çıkarlar ve bu süreçte dost olup, hayatı dolu dolu, hoşgörü ve mizahla yaşamayı öğrenirler.

Bunlar İlginizi çekebilir

Fucking Amal (Show Me Love) – Lukas Moodysson 1998 (10/10)

admin — Fri, 19 Mar 2010 20:42:04 +0000

Küçük bir İsveç kasabası Amal’da yaşayan iki genç kızın aşkı. Elin, okulun popüler ve tiki (artık o kasabada ne kadar olunabiliyorsa o kadar) kızlarından biri iken diğeri, Agnes, asosyal, arkadaşı olmayan, probemli ve gizliden gizliye Elin’e sevgi besleyen kız. Eh, İki Genç Kız da buna benzer bir şeydi, ya da ne bileyim Peter Jackson’un Heavenly Creatures’ı geliyor aklıma. Bu öykü ve bu iki karakter tipi artık standart oldu diye düşünebiliriz. Ancak bu filmi ben Lilja 4 Ever’dan sonra izledim. Lilja 4 Ever, Moodysson’un izlediğim ilk filmiydi. Sonra Amal, sonra Yüregimde Delik, sonra da Tilsammans’ı izledim. Ancak belki de ilk kez: İKNA OLDUM. VE ÖYKÜYÜ YAŞADIM. Çünkü Moodysson sanırım hayatının hiçbir döneminde 14 yaşında bir genç kız olmamıştır (Hey gidi, Virgin Suicides’da küçük kızın neden intihar etmek istiyorsun, sen daha hiçbirşey görmedin ki diyen doktora cevabı buydu: “Doktor bey, besbelli ki siz hiç 12 yaşında bir kız olmadınız”). Hatta hayatının herhangibir döneminde dişi de olmamıştır. Ama bu karakterleri öyle yaratmış ve öyküyü öyle anlatmış ki, diyalogları öyle büyük bir ustalıkla kaleme almış ve aktarmış ki filmi DVD’de izlememe rağmen filmin sonunda içimden gelen alkışlama isteğine kapılmaktan geri duramadım Kesinlikle aşk filmlerinden hazzetmeyen bir izleyici olarak burada anlatılan aşkı da, karakterleri hissettiğim gibi net ve bütün olarak hissedebildim. Filmin sonunda da anlattığı öykünün ve karakterlerin AMAL misali küçüklüğüne karşı, hissedilen öylesine büyük bir aşk duygusu ile başbaşa bırakıyor ki izleyiciyi, muhteşem. Doğrusu inanılmayacak kadar keyifli ve mutluluk verici bir sinema tecrübesiydi. İnsanı, ve insani duyguları bu kadar iyi ve bu denli mutluluk verici ve pozitif bir anlatıyla verebilen ve bu tür bir riski alıp öyküsünü başarıyla sonlandıran bir yönetmen daha kolay kolay bulunmaz. Dört dörtlük, beş beşlik, on onluk, müthiş bir film. (DRM RMN KMD)

Bunlar İlginizi çekebilir

Harry Potter and the Order of the Phoenix – Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaslıgı

admin — Fri, 19 Mar 2010 19:38:40 +0000

Filmin posteri için resme tiklayin

Tür : Aksiyon – Fantastik – Macera
Gösterim Tarihi : 10 Agustos 2007
Yönetmen : David Yates
Senaryo : Michael Goldenberg
Görüntü Yönetmeni : Slawomir Idziak
Müzik : Nicholas Hooper
Kurgu : Mark Day
Yapim : 2007 – ABD
Süre : 138 dk.
Dagitimci : Warner Bros.
Resmi Web Sitesi : harrypotterorderofthephoenix.net

Oyuncular

Daniel Radcliffe (Harry Potter), Emma Watson (Hermione Granger), Rupert Grint (Ron Weasley), Jason Isaacs (Lucius Malfoy), Ralph Fiennes (Lord Voldemort), Mark Williams (Arthur Weasley), David Thewlis (Remus Lupin), Maggie Smith (Minerva McGonagall), Julie Walters (Mrs. Weasley), Bonnie Wright (Ginny Weasley), Robert Hardy (Cornelius Fudge), Michael Gambon (Albus Dumbledore), Imelda Staunton (Dolores Umbridge), Alan Rickman (Severus Snape), Emma Thompson (Sybil Trelawney)

DISK II

DISK III

DISK IV

DISK V

Beşinci öğretim yılı için Hogwarts’a dönen Harry, büyücü camiasının büyük çoğunluğunun onun kötü Lord Voldemort’la karşılaştığını inkar ederek, Lord Voldemort’un döndüğü haberine kulak tıkamayı tercih ettiklerini görür.
Hogwarts’un saygın müdürü Albus Dumbledore’un kendisinin konumunu zayıflatarak yerine geçmek için Voldemort’un döndüğü yalanını söylediğini düşünen Sihir Bakanı Cornelius Fudge, Dumbledore ve Hogwarts öğrencilerinin hareketlerinden haberdar olabilmek için okula yeni bir Karanlık Sanatlara Karşı Savunma öğretmeni atar. Ama Profesör Dolores Umbridge’in Bakanlıktan onaylı savunma büyüsü dersi onları ve tüm büyücü camiasını kendilerini tehdit eden karanlık güçlere karşı ne yazık ki savunmasız bırakır; bu yüzden, arkadaşları Hermione ve Ron’un teşviki üzerine, Harry konuya el atar.

Kendilerine “Dumbledore’un Ordusu” adını veren küçük grupla buluşan Harry, onlara Karanlık Güçler’e karşı nasıl savunacaklarını öğreterek, bu genç ve cesur büyücüleri kendilerini bekleyen olağanüstü savaşa hazırlar.

Bunlar İlginizi çekebilir

American Pie Presents: The Book of Love – Amerikan Pastası 7: Ask Kitabı

admin — Fri, 19 Mar 2010 17:54:41 +0000

Filmin posteri için resme tiklayin

Tür : Komedi – Genclik
Gösterim Tarihi : 22 Aralık 2009 (ABD)
Yönetmen : John Putch
Senaryo : David H. Steinberg
Görüntü Yönetmeni : Ross Berryman
Müzik : John Putch
Kurgu : Mike Elliott
Yapim : 2009 – ABD
Süre : 93 dk.
Dagitimci : Tiglon Film
Resmi Web Sitesi : americanpiemovie.com

Oyuncular

Bug Hall (Rob), Brandon Hardesty (Lube), Sherman Hemsley (Pastor), Naomi Hewer (Alyson), Jennifer Holland (Ashley), Kevin M. Horton (Nathan), Taryn Johnston (Jenny)

DISK II

DISK III

DISK IV

DISK V

DISK VI

DISK VII

American Pastası ilk filminden 10 yıl sonra 3 talihsiz bakire ve abaza erkek, okul kütüphanesinde gezerken okulun kutsal kitabı sayılan aşk kitabını bulurlar. Başta buna çok sevinirler ama kitap oldukça yıpranmış, eksik öğütler içermekte ve anlaşılmamaktadır. Gençlerde kitaptaki sırları çözmek için yardım istemeye karar verirler ve bakirliklerini kaybedecekleri komik bir macera başlar…

Bunlar İlginizi çekebilir

Tomie – Ataru Oikawa 1999 (bazı kadınlar asla ölmez)

admin — Fri, 19 Mar 2010 16:37:25 +0000

Film, sersem sepelek bir japon gencinin, kalabalık bir kaldırımda elindeki küçük plastik poşetle ilerlediği görüntülerle açılır. Plastik poşette açılan bir açıklıktan faltaşı kıvamında parıldayan kırmızı-siyah bir tek kadın gözü görünür: Tomie, plastik karargahından (ingilizce: “headquarters” daha şinascambaz bir yer bildirimi oluyor) ruhumuza bakmaktadır.

Japon manga sanatçısı Junji Ito’nun ilk önemli üretimi Tomie’nin 1999′daki bu ilk sinema uyarlamasının üzerinden tam 7 film daha geçti. En son geçen yıl çekilen Tomie vs Tomie ile Tomie filmleri toplamda sekize ulaştı. Bu kadar kısa sürede bu konsept üzerine bu kadar çok film yapılması aslında çok da şaşırtıcı değil: keza Tomie gerçekten de kötü şöhretinin en ücra kıvrımlarını bile sonuna kadar hakkeden netlik ve kıvamda bir anti-kahraman, bir kötü-kadın, uğursuz ve ters bir süper-güç.

Japonların Noh ve Kabuki beslemeli kyojo-mono (Noh) ve akubo-akujo (kabuki) şeytan-iblis kadın öyküleri pek meşhurdur. Bu gelenekten doğan Asami Yamazaki (Audition-Miike), Sadako (Ring), Kuroneko’daki kedi kadın vs vs biçimindeki tüm japon korku sineması uygulamalarında bu şeytani kadın figürleri, her zaman için japon anlatısının bir diğer önemli unsuru olan ‘İntikam’ motifini de tatmin edecek akılsamalarla donatılmışlardır. Bu kadınlara mutlaka birileri bir zaman önce yanlış yapmış, bunun sonucunda da bu bayanların mezardan dönüp ya da kafayı yeyip erkekleri acımasızca tüketmelerinin altında belli belirsiz etik bir nedensellik ritmi tutturulmuştur.

Buna karşılık Tomie, benzer bir etik nedensellik ilkesi arkasına gizlenilmemiş, kötülüğünden utanç duymayan aykırı bir kadındır. Onun bu sınırsız kötülüğü ölçüsünde, Junji Ito’nun bu aktarımı da olabilecek en saf misojinist mesajlarla donanmıştır. Tomie’nin kötülüğünün ardında yatan tek ve yegane gerekçe onun yansıtılmış ve arıtılmış kadınlığıdır.

Üniformalı bir lise öğrencisi formatında arz-ı endam gösteren Tomie’nin geçmişi tarihin henüz yazılmadığı bir karanlık iblisler çağına dayanıyor olabilir. Bu akılsamadaki en önemli dayanak Tomie’nin de bir iblis olmasıdır. Tomie ölümsüzdür, gençliğe hapsedilmiştir. Lanetli bir varlıktır. Tüm erkekleri ve hatta bazen kadınları etkisi altına alabilme ve istediği herşeyi yaptırabilme gücüne sahiptir. Tomie’yi öldürmeye kalkan herkes gecinden görür. Tomie, vücudu parçalarına ayrılsa bile her bir ayrı parçasından yeniden doğma biçiminde bir kertenkele kuyruğu statik enerjisine sahiptir. Onu tanıyabilmemizin tek yolu ise, sol gözünün altındaki ben sayesindedir.

Geçmişinde bir travma olan ancak bir türlü bu olayı hatırlayamayan Tsukiko Izumisawa psikiyatristinden aman ummaktadır. Psikiyatristinin düzenlediği hipnoz seanslarında ulaşabildikleri tek ipucu, genç kızın istemsiz sayıkladığı “Tomie” ismidir. Kimbilir, belki de unuttuklarını artık unutmamak için fotoğraf dalında eğitim gören ve fotoğrafçı olmaya çalışan kızın “isteyerek” unuttuğu herşey kısa bir süre sonra istese de istemese de kendisine malum olacaktır. Çünkü Tomie, kızın hayatına yeniden girmeye karar vermiştir. Poşetin içindeki kopuk bir kafa olarak, beraberindeki kölesi ile birlikte kızın yan dairesine taşınan Tomie buradan dallanıp budaklanmaya başlar. Kafadan ilkin küçük kız uzantıları çıkar, sonra büyür, büyür… Birkaç gün içinde Tomie bir kesik kafadan tekrar bir kadın olmuştur. Kızın çevresindeki herşeyi tüketmeye ve çemberi daraltmaya koyulur.

Kızın bilmediği ise, kendisinin de Tomie olduğudur…

Özellikle bu ilk film, manga karelemelerini aynen uyguluyor ve estetik anlamda Junji Ito’nun fikri ile iyi bir uyum yakalıyor. Buna karşılık konu itibarı ile her türlü derinliğe sahip, sonuna vardıktan sonra bile yanlış okunabilecek seyreklikte, dikteci olmayan özgür bir anlatım öneriyor. Özellikle perspektif hissinin ve derinlik duygusunun, en basit sahneyi bile öykünün temel eksenine ve amacına uygun hale getirmek için manipüle edici biçimde kullanımı çok etkileyiciydi. Örneğin, cinayetleri araştıran polis dedektifinin, kadın psikiyatrist ile konuştuğu sahnelerde bile bu yöntem uygulanmıştı. İki yan ve nıspeten önemsiz karakterin yer aldığı bu sahnelerde bile, dedektif perspektif derinliği içinde küçültülürken ve sürekli küçültücü ve aşağılayıcı bir hareketlilik içerisindeyken kadın psikyatristin görüntüsü tanrısal bir sabitlikte ve büyültücü bir yakınsak perspektifte muhafaza ediliyordu. En küçük detayında bile erkek ve kadın arasındaki eşitsizliği kadından yana tedirgin edici bir üstünlükle görsel anlamda böyle örneklerle besleyen film son tezinde Tomie’nin olağanüstü gücünü ve fizik ötesi kadınsı kötülüğünü inandırıcı kılmayı başarıyor. En önemlisi de “sinir bozucu” olmayı başarıyor.

Bunlar İlginizi çekebilir

The Golden Compass – Altın Pusula

admin — Fri, 19 Mar 2010 15:02:17 +0000

Filmin posteri için resme tiklayin

Tür : Aksiyon – Fantastik – Macera
Gösterim Tarihi : 7 Aralık 2007
Yönetmen : Chris Weitz
Senaryo : Philip Pullman, Chris Weitz
Görüntü Yönetmeni : Henry Braham
Müzik : Alexandre Desplat
Kurgu : Peter Honess, Kevin Tent
Yapim : 2007 – ABD
Süre : 113 dk.
Dagitimci : Medyavizyon Film
Resmi Web Sitesi : thegoldencompass.com

Oyuncular

Dakota Blue Richards (Lyra Belacqua), Nicole Kidman (Bayan Coulter), Sam Elliott (Lee Scoresby), Tom Courtenay (Farder Coram), Jim Carter (John Faa), Daniel Craig (Lord Asriel), Eva Green (Serafina Pekkala)

DISK II

DISK III

DISK IV

DISK V

DISK VI

DISK VII

DISK VIII

Lyra Belacqua bizimkine paralel ve oldukça benzeyen bir dünyada, Oxford’da Jordan Koleji’nde eğitim görmekte ve yaşamaktadır. Lyra ve cini Pantalaimon, bir gün amcası Lord Asriel ve alimlerin yaptığı bir toplantıyı gizlice gözetlerken toz, kuzeyde havada duran bir şehir ve cinayetle sonuçlanan bir keşif seferi hakkında esrarengiz hikayeler dinlerler. Bir süre sonra etraftaki çocuklar kaybolmaya başlar ve sonra arkadaşı Roger da çocuk hırsızları olan Hamhumlar tarafından kaçırılır.

Lyra’nın velayeti okul tarafından son derece güzel ve etkileyici bir insan olan Bayan Coulter’e verilir. Lyra başlangıçta buna karşı çıkar, ama bayan Coulter’in cazibesine kapılıp teklife balıklama atlar. Bayan Coulter’in yanından Çinganlar’ın yardımıyla kurtulan Lyra cadılarla birlikte Roger ve kaybolan çocukları bulmak için Kuzey’e doğru bir keşif seferine çıkar. Burası zırhlı ayıların hüküm sürdüğü, gökyüzünde cadıların uçuştuğu ve bir grup bilimadamının, hakkında konuşulmasının bile çok ürkütücü olduğu deneyler yaptığı bir yerdir.

Chris Weitz‘in yönettiği Altın Pusula, Philip Pullman‘ın çok satan kitabından uyarlanmasının yanında, etkileyici kadrosu ile de dikkat çekiyor. Nicole Kidman, Daniel Craig, Eva Green, Kevin Bacon, John Hurt ve Eric Bana gibi başarılı isimlerin biraraya gelmiş olması bile film için heyecan duymamıza yetiyor.

Bunlar İlginizi çekebilir

Kirpi

admin — Fri, 19 Mar 2010 12:37:02 +0000

Filmin posteri için resme tiklayin

Tür : Komedi
Gösterim Tarihi : 30 Ocak 2009
Yönetmen : Erdal Murat Aktas
Senaryo : Erdal Murat Aktas, Atay Sözer, Sulhi Dölek (Kitap)
Görüntü Yönetmeni : Alper Derli
Müzik : Orhan Sallıel
Kurgu : Mustafa Preseva
Yapim : 2008 – Türkiye
Süre : 90 dk.
Dagitimci : Medyavizyon
Resmi Web Sitesi : kirpifilmi.com

Oyuncular

Mazhar Alanson (Kirpi Resat), Güven Kırac (Tahir Yaman), Halil Kumova (Sevket Bey), Zihni Göktay (Müstak Bey), İsmail İncekara (Mete), Murat Serezli (Polis), Zuhal Topal (Nergis)

DISK II

DISK III

DISK IV

DISK V

İki inatçı düşmanın önceleri küçük çekişmelerle başlayan birbirlerinden intikam alma çalışmaları, karşılıklı misillemelerle büyüyerek çevrelerindeki herkesin başını belaya sokacak ve ülke çapında bir kargaşaya dönüşecektir. 2,5 yıllık bir çalışma sonucunda hazırlanan proje, intikamı en komik halleriyle yorumluyor.

Kirpi; Süper Baba, İkinci Bahar, Alacakaranlık, Yabancı Damat, Kiracı gibi önemli eserlerin sahibi yazar Sulhi Dölek’in 1996 Büyük Edebiyat Ödülü’nü kazandığı ve ölümünden önce Erdal Murat Aktaş’a ”bana söz verin ve alın bu kitaptan bir film yapın” dediği aynı isimli kitabından uyarlanmıştır.

Bunlar İlginizi çekebilir

Les Invasions Barbarians (Barbarlarin Istilasi) – Denys Arcand 2003 (10/10)

admin — Fri, 19 Mar 2010 11:24:53 +0000

Barbarların İstilası aslında bir devam filmi. Kanadalı yönetmen Arcand’ın 1986 tarihli Le Déclin de l’empire américain (Amerikan İmparatorluğunun Gerilemesi) filminin devamı olarak nitelendirilebilir. Barbarların İstilası, bir süredir en pür dikkat izlediğim ve kesinlikle üzerinde en çok düşündüğüm film oldu. Film sadece aile, sevgi, dostluk yaşam ve ölüm hakkında bir başyapıt olmakla kalmıyor, aynı zamanda hem sosyalizmin hem de kapitalizmin ölümünü bir arada aktarıyor. Kanserden ölmekte olan Remy, sıkı bir sosyalist ve marjinaldir. Film başlangıçta sosyalist bir düzen üzerine inşa edilmiş Kanada sağlık sisteminin bir eleştirisini sunuyor. Remy de zaten dağılan molekülleri gibi dağılmış ailesi ve arkadaşları ve hayalleri ve inanç sistemi ile bu düzenin ölmekte olan vücut bulmuş ruhunu simgeliyor. Remy’nin tam tersi, kapitalist ve konformist bir zengin olan oğlu ise kendisini daha iyi tedavi olabileceği Amerikaya götürmeyi teklif ettiğinde Remy “o barbarlarla işim olmaz” diyor. Filmin adı “barbarların istilası” olmakla birlikte filmin önerdiği tezde “barbar” kavramının bakış açısına göre değişen bir kimlik olduğunu görüyoruz. Sosyalist bir Kanadalı için, amerika barbar iken, gösterilen 11 eylül imgeleri ve sokaklarda kol gezen asyalı ve latin amerikalı uyuşturucu satıcıları barbar istilasının kanıtları olarak gösterilebiliyor. Remy’nin oğlu kanser nedeniyle büyük acı içinde olan babasına yardımcı olması için aile dostlarının uyuşturucu müptelası kızıyla anlaşıyor ve uyuşturucu sayesinde Remy’nin acıları biraz olsun dinebiliyor. Son tezinde ne sosyalizmin ne de kapitalizmin artık yaşayan ve işler düzenler olmadığı, bir süre önce yaşamlarını sona erdirdikleri, buna karşılık sadece ölümün dinmek bilmez gölgesinin hükmündeki insani bir küçüklüğün yol gösterdiği bir humanizm biçiminin tek gerçek olduğu söyleniyor ve bu yeni düzensizlikte aslında hepimiz ne mutlu ki hayatlarımızı işgal eden barbarlar ile ve işgal ettiğimiz hayatlar ile birer barbar oluyoruz. 36 ödül, 17 adaylık, en iyi yabancı film oskarı, ve belki de hepsinden önemlisi milliyetçilikleriyle ünlü fransızların ulusal cesar ödüllerinde en iyi fransız filmi ödülünü almış ilk fransa dışı yapım olması. Les Invasions Barbarians bana göre 2000′lerin en güzel, en yoğun ve aynı anda en saf ve sade filmlerinden bir tanesi. (DRM)

Bunlar İlginizi çekebilir

Storm – Måns Mårlind & Björn Stein 2005 (8/10)

admin — Fri, 19 Mar 2010 08:55:38 +0000

Bu filmi doğru okumazsanız en fazla beş ya da altı, doğru okursanız 8 eder. Çünkü doğru okunmasını gerektiren ve sorumluluğu seyircinin üzerine yıkan, akıllıca yönetilmiş ama ustaca yönetilmemiş bir film. İsveç yapımı. Matrix’i andıran bir öykü düşünün. Başka bir boyuttan gelen güzel, saniyede üç tekme atabilen bir kadın. Peşinde ajan tipli adamlar. Kadının getirdiği esrarengiz bir kutu. Ve kutuyu açabilecek tek kişi olduğu söylenen adamımız. Adamımız yalnız yaşayan, hayatı pek ciddiye almayan, günü kurtarmaya bakan, kendinden başkalarını da açıkçası pek umursamayan benim gibi, senin gibi, normal bir insan işte. Onun için dünyanın geri kalanını hiç umursamayan tipik bir batılı ya da İsveçli de diyebiliriz. Matrix benzerliğini falan boşverin. Bu bir aksiyon ya da Bilim kurgu filmi değil çünkü. Doğru okumadan kastım bu: bu film oldukça çağdaş ve modern türde bir hiciv örneği. Kendini evrenin merkezi gören, modern toplumlardaki bireyselcilik anlayışı ile o kadar güzel ve derinden dalga geçiyor ki, filmdeki aksiyon, gizem ve bilim kurgu elmentlerine kapılıp filmin asıl amacından uzaklaşabilmek ve sıkıcı yüzeysel okumalara kayabilmek çok olası. Matrix’deki gibi dünyayı kurtarmak söz konusu değil; bu filmde amaç bir kişiyi “ADAMIMIZI” kurtarmak. Bütün bu kurulum bunun için. Onu hissetmeye, empatiye ve gerçekliğe davet edebilmek için. Filmin sonunda “eyvah polisler” derken de artık bu yeni gerçekliğin kendine özgü sorumluluklarının da olduğunun biraz keyifsiz de olsa farkına varıyor. Gerçekten güzel bir hiciv. Bu zeki arkadaşların yeni filmlerini merakla bekleyeceğim. (GZM MCR BKG KSN)

Bunlar İlginizi çekebilir

Samaria (Fedakar Kız Samaria) – Ki-duk Kim 2004 (6/10)

admin — Fri, 19 Mar 2010 07:37:08 +0000

Boş Ev yönetmenin seyrettiğim ilk filmiydi. Ardından Yay, ardından da nihayet Fedakar Kız Samaria’yı izleyebildim. Ama Yay’daki kadar büyük bir hayal kırıklığı olmasa da, Samaria’da da belli bir hayal kırıklığı yaşadım. Bir kere gerçeklik sınırlarını zorlayan olaylar, rasyonalizasyonun sınırlarını zorlayan düşünce ve karakter kalıpları söz konusu yine. Öykü dramatik anlatım hedef alınarak tasarlanmış ama gerçekliği öyle bir ıskalamış ki dramatik unsurlar tam anlamıyla havada kalmışlar. Ama Yay’daki gibi güleyim desen gülemeyeceğin kadar da sert bir öykü söz konusu burda; o yüzden sessiz sakin uslu uslu oturmak zorundasın. Sanırım henüz ortaokul öğrencisi olan kızımız ve yakın arkadaşı küçük çaplı bir teşekkül oluşturmuşlar. Kızımızın arkadaşı para karşılığı erkeklerle yatarken, kızımız da ona yardım ve yataklık ediyor. Amaçları da her iki genç kızın hikayesinde olduğu gibi (bu artık nasıl bir senaryo kalıbıysa?) para biriktirip “uzaklara” gitmek. Neyse efendim, birgün bir otelde polis baskını oluyor, kızımızın arkadaşı da “polisler beni yakalayacağına kendimi şu camdan atarım” diyor, atıyor. Ondan sonra kızımız da arkadaşının ölümünden kendini sorumlu tutup bir günah çıkarma ya da kendini kırbaçlama metodu gibi bir güdüyle arkadaşının o zamana kadar beraber olduğu tüm erkeklerle sırayla beraber olup paralarını geri vermeye başlıyor. Suçluluk artı özlem duyulan, yitirilen bir dostla bir ters bütünleşme ve özdeşleşme isteği olarak düşünülebilir, olabilir. Ama filmde olmuyor, güdüdeki derinlik seyirciye aktarılamıyor. Sanki yüzeysel anlık bir kararmış gibi oluyor. İkinci yarı, bu ters öykü devreye giriyor ve işler daha da sarpa sarıyor. Çünkü kızımızın polis babası (anne yok) kızının erkeklerle para karşılığı yattığını öğreniyor ve o da tuhaf ve saçma biçimde bir intikam ve öfke sekansına giriyor. Doğrudur olabilir, yani özellikle de baba ve kız arasında sığ bir iletişim söz konusu ise. Hatta kızın bu saçma fedakar davranışının, kendini kırbaçlamasının altında da babasının kendisine verdiği dinsel öğütlerin yattığı düşünüleblir. Ancak doğrusu ne o iletişimsizlik (kızınla konuşmak yerine insanları öldürtecek olan), ne bu telkinlerin etkisi ve dolayısıyla baba tarafından sevilme isteğinin dışavurumu , ne de babanın insanları vahşice öldürmesine izin verebilecek karakteri net değil (ne de belki de baba ve kız arasındaki bağ ve aşk – bu bağ aynı şekilde kız ve ölen arkadaşı arasında iken de belli ve net değil). Herşey tıpkı Boş Evde olduğu gibi doğallıkla olup bitiyor, sanki her karakter kendinden beklenen ve olması gereken davranışı ortaya koyuyor gibi. Ama ne yazık ki öykü boş evdeki gibi yalın değil, aksine karışık, ve derin karakter ve ilişki çözümlemesini zorunlu kılan bir öykü. Bu olmayınca da Samaria sakat, ve boşlukta duran, kimi zaman acaba yönetmen ensest ilişkiye sempati mi duyuyor diye bile düşündüren, kimi zaman ise yoğun ve baskılı bir ahlakçılık anlayışından yana olduğunu hissettiren ürkütücü ve seyrek bir buluta dönüşüyor. Ürkütücü dememin sebebi de benim öyküyü ve işleniş biçimini korku-gerilim türüne daha yakın bulmam. Hani biraz daha zorlama ve üsteleme ile burdan gerçekten çok daha sinir bozucu bir film çıkabilecekmiş. Öldüğünde bile mütemadiyen sırıtan o arkadaş, olan olayların vahşete neden olan saçmalığı ve anlamsızlığı, iletişimsizliğin ürkütücü boyutu ve özellikle babanın kızı ormana götürmesi gericiydi. 2004, Berlin altın ayı adayı. (DRM GRM)